Het fokprogramma

Lizzy3
We stellen hoge eisen ten aanzien van 4 punten:
1. de aangeboren eigenheid van de hond*,
2. het karakter van de hond*,
3. de gezondheid van de hond**,
4. de schoonheid van de hond***.










*Toelichting op punt 1 en 2:
De "eigenheid" van de hond is een aangeboren (genetische) kwestie.
Dat wil niet zeggen dat de aangeboren eigenschappen ook tot uiting zullen komen. Dit is mede afhankelijk van externe omstandigheden, zoals de opvoeding, de omgeving, of de cultuur waarin de hond opgroeid. Het karakter wordt gevormd en kan 'gestuurd' worden. Een goede vorming en sturing van het karakter is mede afhankelijk van de 'eigenheid' van de hond en van de kundigheid van de opvoeder. Waar het om gaat is dat 'karakter' en 'eigenheid' twee verschillende begrippen zijn, maar dat die ook erg van elkaar afhankelijk zijn. Juist op deze punten is het voor mij belangrijk om de juiste combinatie teef/reu uit te zoeken.

**Toelichting bij punt 3:
De gezondheid van de hond is net zo belangrijk als de eerste 2 punten.
Als een hond gezond is van lichaam en leden zal hij/zij intenser kunnen genieten van het leven. De dokterskosten zullen bij een gezonde hond door de jaren heen veel lager zijn dan honden met gezondheidsproblemen. In veel gevallen wordt de gezondheid van een hond voor een belangrijk gedeelte beïnvloed door genetische factoren. Denk hierbij aan HD (heupdysplasie), ED (elleboogdysplasie) of MDR1 (Multi Drug Resistance). En er zijn nog veel meer genetische factoren die invloed hebben op de gezondheid van de hond. Gezondheid is dus crusiaal en staat bij mij zeer hoog aangeschreven. Mijn honden worden op alle gebreken (zover als bekend) die mogelijk kunnen voorkomen getest. Ook bij de keuze van de dekreu is een optimale gezondheid voor ons een voorwaarde voordat de teven gedekt worden.

***Toelichting bij punt 4:
De “werkelijke schoonheid” van een hond is vaak gekoppeld aan de gezondheid van de hond. Een gezonde hond is vaak van zichzelf al mooi.
Schoonheid in kynologische zin richt zich er meer op dat de hond voldoet aan de rasstandaard van een bepaald ras. Die schoonheid wordt veelal bepaald tijdens hondenshows door ervaren keurmeesters, die gespecialiseerd zijn in een bepaald hondenras. In een van de filmpjes die we op onze website hebben gezet, is er een Engelse keurmeester die voor de beslissing staat om uit 2 duitse herders de winnaar te kiezen. Een van de honden loopt krom van de HD, de ander niet.
Toch laat deze keurmeester de hond met HD winnen! De reden: De hond met HD voldeed beter aan het "rasbeeld", de rasstandaard dan de andere hond. En daarom is hij mooier. Een bedenkelijke zaak, waarbij de nodige vraagtekens kunnen worden gezet. Om eerlijk te zijn ben ik geen fanatieke bezoeker van hondenshows. Ik vind de “werkelijke schoonheid” van de hond belangrijker. Ik hou mij dan ook veel meer bezig met het (bestuderen van) gedrag en de opvoeding van de honden. Om te mogen fokken met mijn honden is het een vereiste van de ZWHVN (Zwitserse Witte Herder Vereniging Nederland) dat de honden minimaal 2x de kwalificatie "ZG" (Zeer Goed) hebben behaald bij een officiële (door de FCI goedgekeurde) hondenshow. Daarnaast wordt er door ervaren keurmeesters een strenge 'inventarisatie' afgenomen. Pas als de honden aan deze eisen hebben voldaan, mag er met die honden gefokt worden. Mijn honden hebben heel vaak de kwalificatie "U" (Uitmuntend, = de beste klassificatie die er wordt gegeven) behaald. Daarnaast zijn onze honden ook vaak in de prijzen gevallen. Als een klant van ons met zijn hond shows wil gaan bezoeken, dan hebben deze pups meer dan genoeg kwaliteit om goede resultaten te behalen. Ik teken hierbij wel aan dat voor het behalen van goede resultaten 'schoonheid' alleen niet voldoende is. Het voorbrengen van de hond, de rust en stabiliteit, de levendigheid en adel spelen een grote rol mee in de beoordeling door de keurmeesters. Dus een mooie hond met een 'slecht gedrag' zal niet hoog scoren tijdens een show.

'
'Schoonheid" is bij mij zeker niet de bepalende factor als het gaat om het uitzoeken van een geschikte reu voor één van mijn teven. Eigenheid, karakter en gezondheid zullen altijd de voorkeur hebben. Als dat samengaat met schoonheid in kynologische zin, is er een optimale combinatie. ik heb 4 teven en ik probeer bij elke teef een reu te vinden die een optimale combinatie vormt met de teef om recht te doen aan de voorgenoemde punten.

Als aan deze eisen is voldaan, zijn er 3 zaken die in het fokprogramma naar voren komen:
  • Het kiezen van een geschikte dekreu
  • De eigenheid en het karakter van zowel de moederhond als de vaderhond,
  • De specifieke uiterlijke eigenschappen van de hond.


Inteelt / Lijnteelt

Soms willen mensen in de fokkerij zo snel mogelijk een mooie hond fokken. Puur op het uiterlijk. Een van de methodes is dan lijn- of inteelt. Het resultaat is dan vaak dat het gewenste "schoonheidsideaal" snel bereikt wordt. En dat is goed voor hondenshows, want daar wordt niet naar bloedlijnen gekeken. En een goed resultaat op een hondenshow verzekert de fokker van aanzien en een goede verkoop van puppen en/of van een veel gevraagde dekreu. Het nadeel van lijn/inteelt is dat je misschien wel jouw schoonheidsideaal snel benadert, maar dat er genetisch "mankementen" gaan ontstaan. Het voert hier te ver om hier diep op in te gaan. Ik heb jarenlang de bloedlijnen van de combinaties handmatig uitgezocht. Dat was altijd een heel werk. Nu werk ik met een gedegen computerprogramma. Het maakt het mij gemakkelijker en het is enorm precies. Je kunt nog verder terug kijken in de bloedlijnen. Gelukkig is er de laatste jaren wel iets veranderd bij de Raad van Beheer. Als er met inteelt gefokt wordt, wordt er geen stamboom meer afgegeven. Het is daarom verstandig om honden zonder stamboom, of het nu gaat om (malafide) handelaren of goedwillende particulieren, goed te controleren of er sprake is van inteelt. Dat zal moeilijk gaan als er geen stambomen van de ouders aanwezig zijn. Uiteindelijk gaat het in die gevallen bijna altijd om geld. Ik ga altijd zeer zorgvuldig om met het maken van combinaties. Er zijn te weinig bloedlijnen in Nederland voor handen, en daarom wijken ik geregeld uit naar het buitenland.

Een stamboom

Sommige mensen zijn van mening dat een stamboom een garantie is voor een goed gefokte hond. Jammer genoeg is dat niet waar. De stambomen worden uitgegeven door de Raad van Beheer te Amsterdam. Als zowel de moederhond als de vaderhond beide een stamboom hebben, dan krijgen hun puppen ook een stamboom, met uitzondering van inteelt, ongeacht of de ouderdieren een gebrek of aandoening hebben. Als je aangesloten bent bij een rasvereniging, dan worden er wel minimale eisen gesteld aan de gezondheid van de ouderdieren. Het blijkt dus dat gezondheid en een stamboom niets met elkaar te maken hebben. Dit is een onderwerp wat de laatste jaren steeds meer in de belangstelling raakt. We willen er heen dat de Raad van Beheer de stamboom ook gaat koppelen aan de gezondheid van de ouderhonden en/of de puppen. Hierover is de laatste tijd veel discussie.
Het laatste nieuws is dat de Raad van Beheer vanaf 2014 op de stambomen gaat vermelden of de fokker zich wel of niet aan de regels van de rasvereniging heeft gehouden. Zo krijgt de stamboom meer waarde voor de eigenaar van de hond.


Eigenheid en karakter

Wat betreft de eigenheid en karakter zoeken ik naar honden met een stabiel, betrouwbaar karakter. Honden die geen fel karakter of al 'te zekere' uitstraling hebben. Mijn honden moeten eigenlijk wat onzeker van karakter zijn. Dat is binnen een gezin belangrijk. Stel je maar eens voor dat de hond al te zeker van karakter is. Dan zou het in een gezin die niet al te duidelijk is naar de hond toe kunnen gebeuren dat de hond sneller zelf zijn beslissingen gaat nemen.
Honden die zelf beslissingen nemen zijn b.v. berghonden, en die zijn ook minder geschikt als huishond.
De Zwitserse Witte Herders zijn van nature wat eenkennig. Men probeert door middel van fokken deze eigenschap om te zetten naar veel vrijere honden. Dat zal tot een bepaald niveau wel lukken, maar sommige mensen zullen zich afvragen of dit wel een gewenste ontwikkeling is. De meeste Witte Herder liefhebbers zijn juist wel blij met een wat eenkenniger hond. Een heleboel mensen houden toch minder van het "golden retreiver type" (= in de volksmond de ultieme allemansvriend).
Daarbij leert het verleden ook wel dat je voorzichtig moet zijn met het al te veel willen veranderen van het karakter van een hond.



Uiterlijke schoonheid

Zoals eerder gezegd is schoonheid bij mij zeker niet de bepalende factor als het gaat om het uitzoeken van een geschikte reu voor één van mijn teven.
Toch heb ik natuurlijk ook mijn schoonheidsideaal. Een voorbeeld:

JayJay (3)

Een mooie soepele hond met het uiterlijk van een wolf, met een mooie buik- en rugbelijning. Vooral het slanke en de souplesse spreekt mij erg aan in mijn honden. Bij reuen (zie boven) en bij teefjes (zie onder)

puppen (4)

Eigenlijk zie je al aan hun manier van bewegen dat deze honden een optimaal skelet hebben, En dat is te danken aan een goed fokbeleid, een goede opvoeding, en goede voeding.

Aan de kop van mijn honden zijn 2 zaken die eruit springen:
a. een duidelijk verschil tussen een reutje en een teefje.
b. Ik hou niet van een te sterke 'stop'. Het schuin aflopen van de stop vinden ik het mooist. Het lijkt dan ook inderdaad meer op een wolf. kijk maar:

wolfBeker Kampioensclubmatch 2011 (5)

Bij een goed fokbeleid, opvoeding en voeding kunnen honden tot op oudere leeftijd gezonde, vrolijke en gelukkige speelkameraadjes blijven.
Kijk maar eens naar het volgende filmpje van Shana (bijna 10 jaar oud), Chinouk en Dayita.